Top Picks

Various Artists
Talez From The Morgue
5150 Musick (2011)
good good good good half

Recommended reviews

01. Send You To Hell - Dosia Demon & Valatiel
02. Sick Mindz - Smiley, Skarekrow & Malaki
03. Possessed By Sacramento - Akazie & Skarekrow
04. Lay 'Em Down - Brothaz Grimm
05. Ascended Beings - Dosia Demon, Valatiel & T La Roue
06. So Sac - Skarekrow
07. N-Fected - Smiley & Skarekrow
08. So Quick To Go Bad - V-Town & Skarekrow
09. Married 2 A Corpse - Skarekrow, Smiley & Komatose
10. Buckle - Yogi, Sammi Boi & Smiley
11. I Wanna Watch You Die - Troll
12. My Dark Problems - Skarekrow, Smiley & PoeticCc Tha Prophet
13. (skit)
14. Northern Cali Sickness - Mr. G, Skarekrow & Smiley
15. Dark Heartz - Rob Rize & Skarekrow

English review

Northern California is truly a pit of miscellaneous kinds of rap. The number of artists from the Sunny State practicing this music genre is overwhelming, plus each and every of them tries to be original, different and far better than the competition. If you use the same old, hackneyed cliche over a well known beat, you can be sure that fans won't buy your cd and what's worse, they'll definitely rubbish or diss you. It eventually causes more and more new, unique and twisted ideas for rap songs. As a result artists deliver whole sets of diversified styles from extremely funny (e.g. D. Willz with his passion towards watermelons) through mature and serious (e.g. DaVinci, The Grouch & Eligh, Zion I, Equipto...) to those more brutal and filthy, most often gangster (e.g. Latin rap). In a very narrow circle of the most hardcore sounds you'll find a fringe called horrorcore, where the word "censorship" doesn't exist at all. Not too many artists record this type of music, yet we can definitely point out the likes of Brotha Lynch Hung, Mars, Kung Fu Vampire, Lo-Dub or Redrum. A new rapper has joined these representatives - I mean Smiley (aka Sykotik) from Le Grand in the 209 area code and his fellowship that can be heard on the hereby compilation titled "Talez From The Morgue".

The reviewed project was consequently, from the very beginning to the very end, kept in a horrocore ambiance, not only in terms of lyrics, but also production or even graphic artwork on the 2-panel booklet. Initially I'd like to emphasize that the album was pressed in very limited numbers - only 50 copies! - and what's interesting, its outer as well as inner shape is far from low budget or garage. Listeners receive a cd in a regular jewel case with a professional printing, plus - what's more important - its content was well mastered; maybe except for a few tracks from the end of the cd. The unavailability of the project shouldn't make it valuable in the first place, yet it often happens. Fortunately in case of the hereby album performing artists and their songs speak for themselves, while the remaining assets only increase the overall rating. I will start off with the vocalists, who were precisely picked. Most frequently appeared Skarekrow from Sacramento, as he performed on 8 tracks. His domain are dark, uncensored and vulgar lyrics, where you'll not only hear about sick and psychotic visions, but also about dissing Latins from southern California. "Talez From The Morgue" is in fact a horrorcore with Norteno add-ons. Except for the mentioned Skarekrow, the host himself - Smiley - wouldn't mind spewing on his enemies, intruding verses with sentences like scrap's flesh on my feet. Besides, it is Smiley and Skarekrow who hold the foundation of the album forcing innovative convention of merging horror and Norte rap. Smiley was featured on 6 cuts giving them dark vibes with his whispering, dispassionate voice and sick lyrics. I have to admit that the leading duo had a few minor technical slips (like missing the rhythm or putting a rhyme where it shouldn't be), yet overall they've presented a quality level. I personally found even more pleasure listening to remaining participants of the project out of which some should be pointed out. The opening track amazed me with delivery from Dosia Demon and Valatiel - the first one with his deep and dark voice, while the second one with super fast flow, reminding me of Bone Thugs-N-Harmony. I also took an unconcealed delight from a track "Lay 'Em Down" where Brother Grimm duet presented high quality delivery and melodic atmosphere, also similar to the mentioned Cleveland group. An undoubted praise should be also given to a charismatic Akazie, savage Troll and emotional Rob Rize. Truth is the whole vocal squad brought a solid piece of professional work, not only serving properly cooked verses, but also matching them with the leitmotif.

As I've already mentioned, all the guys, and even one female rapper - Razakel - performing on the hook of "My Dark Problems", consequently pictured a dark side of mankind, painting an interior of its sick minds. Just take a look at the quote describing one of those brutal visions:

We like some muthafuckin' zombies
Creapin' in dark
Reaching for your bitches' pussy
'Bout to tear it apart

All listeners looking for some more sophisticated and ambitious presentation of horror themes may be unsatisfied, as most of the lyrics seem to have no sense, yet it's not the point when it comes to horrorcore. The main goal of this genre is to shock and picture artists' twisted thoughts. Speaking of which, you'll hear lots of them on the reviewed project, as next to murder lust ("I Wanna Watch You Die") or descriptions of sinful, wicked visions ("Sick Mindz", "Dark Problems", "Dark Heartz") you'll even get a necrophilia anthem ("Married 2 A Corpse") where rappers talk about walking around cemeteries seeking for fresh bodies to... explore them. Yes, I admit, lyrically the album breaks all the proprieties and often even appall, but I personally find this originality kind of attractive, all the more as the whole thing was wrapped up in a very decent production. The cover says it's a mixtape, yet the project has very little in common with the true meaning of this word. It only refers to the fact that Smiley took a couple of beats from the Internet, yet they definitely don't sound familiar or mainstream. From what I know a few tracks were produced by Darkside Productions, Probangers, Yogi and V-Town, but you won't find this information on the album. The host perfectly selected music backgrounds, not only due to its heavy, raw sounds, more likely to their melodic and rich instrumental samples. A dark, gloomy ambiance was achieved by solid bass lines, while piano and bell loops made its atmosphere more creepy and fearful. I personally fancy horrorcore genre especially when the music is properly cooked, lyrics are twisted and artists' flows nicely fitted. The above may definitely be matched with the presented "Talez From The Morgue", which should certainly satisfy every fan of sick and twisted rap. Note: the last track entitled "Dark Heartz" was previously released on Rob Rize's "The Dark Hour" album in 2010.

If you'd like to learn more about the host of the project be sure to read the interview with him conducted by BayUndaground.
Smiley, thank you for providing the cd for review purposes.

Polish review

Północna Kalifornia to istna kopalnia najróżniejszych odmian rapu. Liczba artystów uprawiających ten gatunek muzyczny na ziemiach słonecznego stanu przechodzi ludzkie pojęcie, a każdy z nich stara się być oryginalny, inny, lepszy od konkurencji. Jeśli powtarzasz te same wyświechtane frazesy w rytmach znanych melodii, to fani z pewnością zmieszają Cię z błotem i nie kupią Twojej płyty, stąd też na scenie coraz częściej pojawiają się nowe i wykręcone pomysły na realizowanie rapowych brzmień. W efekcie wykonawcy dostarczają słuchaczom całe gamy zdywersyfikowanych stylów: od skrajnie zabawnych (jak np. D. Willz z jego zamiłowaniem do arbuzów) poprzez poważne i dojrzałe (DaVinci, The Grouch & Eligh, Zion I, Equipto...) aż po te brutalne i wulgarne, najczęściej w odmianie gangsterskiej (np. latynoski rap). W bardzo wąskim kręgu tych najcięższych melodii znajdujemy odłam nazywany horrorcore, gdzie słowo "cenzura" kompletnie straciło swoje znaczenie. Niewielu artystów zabrało się dotychczas za ten rodzaj muzyki, ale zaliczyć do nich z pewnością możemy Brotha Lynch Hunga i Marsa, a także Kung Fu Vampire'a, Lo-Duba czy Redruma. Do grona reprezentantów tego niełatwego gatunku dołącza również raper Smiley (aka Sykotik) z miasta Le Grand w okręgu 209 oraz ekipa jego przyjaciół, których mamy przyjemność poznać na omawianej składance "Talez From The Morgue".

Recenzowany projekt został od początku do końca konsekwentnie utrzymany w klimatach horrorcore'u, nie tylko pod względem treści, ale również muzycznych podkładów, a także grafiki na dwuelementowej rozkładance. Na wstępie pragnę podkreślić, że album ukazał się w niewiarygodnie niskim nakładzie - raptem 50 kopii! - a co ciekawe, jego wydanie dalekie jest od garażowego i niskobudżetowego. Do rąk słuchaczy trafia bowiem płyta opakowana w normalne pudełko z profesjonalnymi wydrukami, a co ważniejsze, jej zawartość została porządnie zmasterowana; może jedynie w dwóch piosenkach z końca płyty czystość dźwięków jest nieco słabsza. Sama niedostępność projektu nie powinna czynić go od razu wartościowym, co jednak często ma miejsce. Na szczęście w przypadku niniejszego krążka występujący wykonawcy oraz ich piosenki bronią się same, a pozostałe detaliczne smaczki tylko podnoszą jego poziom. Zacznę może właśnie od wokalistów, których skład został skrupulatnie dobrany. Najczęściej, bo w 8 utworach, pojawił się raper imieniem Skarekrow reprezentujący Sacramento. Jego domeną są mroczne, pozbawione cenzury, brutalne teksty, gdzie królują nie tylko wyzute z człowieczeństwa wizje mordu czy gwałtu, ale także ostre bluzgi na Latynosów z południowej części Kalifornii. Tutaj mała dygresja - "Talez From The Morgue" to właściwie horrorcore z wyraźną domieszką nortenowych smaczków. Oprócz wspomnianego Skarekrowa również sam gospodarz - Smiley - nie omieszkał pojechać po swoich wrogach, wtrącając do tekstów wersy typu scrap's flesh on my feet. To zresztą właśnie Smiley i wspomniany Skarekrow trzymają fundamenty albumu, narzucając innowacyjną konwencję łączenia horroru i norte rapu. Smiley wystąpił w 6 utworach, nadając im mrocznego klimatu, gdyż jego flow to połączenie szepczącego, beznamiętnego głosu i chorych tekstów. Przyznam, że dwójka przewodzących wokalistów miewała czasem jakieś drobne techniczne wpadki (nie wejdzie w bit, gdzie indziej źle postawi rym), ale generalnie zaprezentowała wysoki poziom. Osobiście z jeszcze większą przyjemnością wysłuchałem wersów pozostałych uczestników projektu, pośród których kilku chciałbym wyróżnić. Już w otwierającym utworze powalili mnie Dosia Demon i Valatiel - ten pierwszy głębokim i mrocznym głosem, a drugi cholernie szybkim flowem, przypominającym klimaty zespołu Bone Thugs-N-Harmony. Równie nieskrywaną rozkosz czerpałem z kawałka "Lay 'Em Down", gdzie duet Brothaz Grimm zaprezentował niesamowicie dopracowany i melodyjny klimat, również przypominający styl wspomnianej ekipy z Cleveland. Na ogromną pochwałę zasłużył także charyzmatyczny Akazie, toporny Troll i emocjonalny Rob Rize. Tak naprawdę cały wokalny skład odwalił kawał profesjonalnej roboty, nie tylko dostarczając porządnie przygotowanych wersów, ale także perfekcyjnie dopasowując się do narzuconego tematu przewodniego.

Tak jak wspomniałem, panowie, a nawet jedna kobieta - Razakel - występująca w refrenie "My Dark Problems", konsekwentnie przedstawiali ciemną stronę ludzkości, ukazując wnętrze swoich chorych umysłów. Spójrzcie tylko na fragment piosenki, opisujący jedną z wizji wypełnionych brutalnością i przesadną wulgarnością:

We like some muthafuckin' zombies
Creapin' in dark
Reaching for your bitches' pussy
'Bout to tear it apart

Wyrafinowanym słuchaczom, szukającym bardziej ambitnego zaprezentowania tematu horroru, będzie być może ciężko, gdyż większość tekstów może wydać się tak naprawdę bez sensu, ale przecież nie o to w tym gatunku chodzi. Horrorcore ma przede wszystkim szokować, a także malować obrazy chorych wizji artystów. Tych, na prezentowanym krążku nie zabrakło, bo obok żądzy mordu ("I Wanna Watch You Die") czy opisu grzesznych, niepoprawnych myśli ("Sick Mindz", "Dark Problems", "Dark Heartz") pojawił się nawet motyw nekrofilii, gdzie panowie opowiadają o swoich nocnych spacerach po cmentarzach, na których poszukują świeżych zwłok w celu ich... seksualnego wypatroszenia ("Married 2 A Corpse"). Tak, zgadzam się, lirycznie album łamie wszelkie konwenanse i nieraz nawet obrzydza, ale mnie osobiście podoba się taki pomysł na oryginalność, tym bardziej, że całość oprawiono naprawdę niezłą produkcją. Zauważcie, że na okładce widnieje dopisek "mixtape", który tak naprawdę niewiele ma wspólnego z dosłownym znaczeniem. Odnosi się jedynie do tego, że Smiley niektóre z podkładów pobrał z darmowych zasobów Internetu, choć z pewnością nie należą one do często słyszanych. Wiadomo mi, że kilka utworów skomponowali Darkside Productions, Probangers, Yogi i V-Town, choć nie znajdziecie o tym informacji na projekcie. Gospodarz genialnie dobrał muzyczne tła, i nie chodzi mi tu jedynie o ciężkie, inwazyjne brzmienia, ale raczej o ich melodyjność i bogactwo dźwięków. Wiele z piosenek stało się naprawdę mrocznymi dzięki mocnym uderzeniom basów, a z kolei sample pianina czy dzwonów stworzyły atmosferę strachu i przerażenia. Osobiście klimaty horrorcore'u jak najbardziej mi odpowiadają, a już w szczególności kiedy muzyka jest odpowiednio przyrządzona, teksty grubo powykręcane, a flow artystów dopasowany. Taki jest właśnie prezentowany projekt "Talez From The Morgue", który powinien trafić do rąk wszystkich zwolenników cięższych brzmień i chorych klimatów. Na koniec dodam jedynie, że ostatni utwór pt. "Dark Heartz" pojawił się w 2010 roku na krążku Rob Rize'a "The Dark Hour".

Jeśli chcecie dowiedzieć się więcej o gospodarzu projektu, zachęcam do przeczytania wywiadu z nim przeprowadzonego przez ekipę BayUndaground.
Smiley, wielkie dzięki za podesłanie krążka do recenzji.

Written by: lethaface
Comments (2):
By SMILEY AKA SYKOTIK on 30 June 2011
By GOREgous on 26 June 2011
This shit is wicked, track 11 is Beast!

Made by KhameNei & LethaFace
All rights reserved. Nothing may be used without our permission.